zaterdag 14 juli 2012

Een nieuwe wereld

Een jaar geleden vroeg mijn moeder: "Waarom brei je geen sjaal? Het is volop mode!". Na lang aarzelen ging ik zoeken in mijn nog hele grote voorraad wol van jaren terug. Ik had namelijk meer dan 10 jaar niets gebreid, nu achteraf beschouwd onbegrijpelijk. Ik was heel vlug terug aan de slag, maar het duurde nog tot nieuwjaar voordat ik ook ging surfen op het internet naar webwinkels en breiblogs. Ik kreeg het gevoel dat ik jaren op een andere planeet had geleefd. Vroeger was je een uitzondering als je breide of haakte, maar ineens bleek je nu de uitzondering als je het niet deed.

Ik leer nu allerlei nieuwigheden kennen. Kunstbreiwerk en ajour zijn mij niet onbekend, integendeel. Maar wat ik prachtig vind zijn de Estlandse lace sjaals. Zo kwam ik een tijd terug uit op twee boeken die mij interesseerden, en naar goede gewoonte ging ik naar Hulst naar de boekhandel om ze te bestellen, maar dit was niet mogelijk. Dan maar zoekwerk verricht op het internet en zo kwam ik in de webwinkel van De Afstap in Amsterdam terecht. Daar loop je op je scherm verloren in de boeken over breien, om nog maar te zwijgen over een bezoekje aan de winkel zelf. Hopelijk komt dit laatste ooit uit. Slechts 5% van de boeken zijn Nederlandstalig, het grootste deel is Engelstalig. En zo bestelde ik twee boeken die misschien wat hooggegrepen leken maar de verwachting was groot.


Het eerste boek is van Nancy Bush, Knitted Lace of Estonia inclusief een cd-rom met instructies.


Het tweede boek is zo prachtig dat het een verzamelwerk op zich is. The Haapsalu Scarf van Siiri Reimann en Aime Edasi. Deze laatste kreeg ik cadeau van mijn echtgenoot, ik zal er hem nog vele jaren dankbaar voor zijn. Het boek is in het Engels en Estlands. De dames van De Afstap deden er ook een papier met vertalingen bij van de Engelstalige breitermen naar het Nederlands, waarvoor dank.

De verzendingskosten naar Nederland bedragen €6.75, naar België echter €19.50 en als dan de grens met Nederland je achtertuin is vind ik dit zuur geld. Maar Janny van Wolboerderij Blij Bezuiden stelde voor dat de boeken naar haar verstuurd werden. En dit werd dan het begin van een nieuw avontuur, waarover ik de volgende keer vertel.

0 reacties:

Een reactie plaatsen