KAARTEN

Leuke verrassing

Tijdens de wintermaanden heb ik heel wat afgesurft op de breiblogs, ik vond het heel interessant en heb er veel bijgeleerd en nieuwe ideeën opgedaan. Maar de blog die mij het meest raakte was wel die van Mieke van Gebreide Sjaals. Ik voelde me van in het begin verwant met haar, haar sjaals, de breipatronen, de passie voor het verzamelen van breiwol en de laatste weken de prachtige Orenburgse sjaals die ze vanuit Rusland laat overkomen. Je kan op haar blog hiervan een paar heel interessante filmpjes zien.

Zo trok ik mijn stoute schoenen aan en stuurde haar een mailtje. Onze mailconversaties zijn ondertussen wekelijkse kost geworden, een uitwisseling van ideeën en tips en hopelijk ontmoet ik haar dit najaar. Maar zo kwam het dat ze me gisteren een verrassing bezorgde door een blogpost te schrijven over mijn kaarten. Ik had haar namelijk een kaart opgestuurd om haar te bedanken omdat ik blij was haar te leren kennen.

Elke kaart is uniek en origineel. Ik kan geen twee dezelfde maken. Als ik deze kaarten maak voel ik me een beetje in een andere wereld. Je kan er ook heel veel boodschappen in terugvinden, en elke dag ontdek je iets nieuws. Maar vooral de kleuren spreken me aan.

Indien je interesse hebt, kun je altijd mailen naar nadine.vanzandycke@hotmail.com. Ik vraag €3 euro voor een kaart met envelop + verzendingskosten. Er zullen regelmatig nieuwe kaarten online komen.

En Mieke nog eens duizend maal dank voor je blogpost en onze gedeelde passie!

Prutswerkje

Een jaar geleden kocht ik een slotje voor een geldbeugel, ik haakte twee rondes, stak het in elkaar en naaide het aan het slotje. Maar al kort daarna dacht ik dat die eurocentjes van het gewicht alles gingen laten uitrekken. En aangezien ik niet meer overal goed bij kon lukte het maar om een halve voering er in te steken. In oktober zei mijn collega Nadia, hé laat je geldbeugeltje nog eens zien dat zou misschien een leuk idee zijn voor een cadeautje voor mijn dochter met Nieuwjaar.

Deze keer moest ik het toch beter afwerken en dat was een heel zoekwerkje. Op die moment hadden we een zalig najaar en ik genoot liever nog wat van het zonnetje en twijfelde of ik het nog opnieuw ging proberen, want dan moest het wel perfect in elkaar zitten.

Eens ik de juiste truc had gevonden werd het ook leuk om er bloemetjes op te haken en kralen in te verwerken. En gingen we ook naar Ikea om stofjes want die zijn kleurrijk en heel stevig. (In de eerste foto zie je de voering liggen.)

Ondertussen zijn we 25 geldbeugeltjes verder, is het bijna routine geworden. Maar het is leuk om de kleuren en versieringen en kralen te zoeken. Al bij al blijft het een prutswerkje van ettelijke uren en het moeilijkste is alles aan het slotje bevestigen want na elk werkje is mijn middenvinger doorprikt.

Deze laatste foto was mijn eerste portemonneeken, het slotje is gebleven maar het haakwerk is ondertussen vervangen en doet al 8 maanden perfect zijn dienst.

Ambachtelijk Weekend

Elk jaar kijk ik al een paar maanden op voorhand uit naar het Ambachtelijk Weekend dat wordt gehouden in het Waasland en Zeeland. Zo gauw de brochure met de deelnemers en de wegenkaart uit is haast ik me naar de dienst toerisme om deze op te halen en uit te pluizen waar ik zoal naartoe wil. En soms vallen dingen tegen en soms kom je voor verrassingen te staan, in de positieve zin. Drie jaar geleden kwamen we voor het eerst op de Wolboerderij Blij Bezuiden in Koewacht, en daar kon ik mijn hartje ophalen aan de breiwol en de spinsters, ook al was ik er op die moment toen niet zelf mee bezig. Er was zelfs een winkel aan verbonden met breiwol en spinnewielen.  Ik kocht een klein pakje gekrulde wol van het ras Wensleydale, puur omdat ik verzot was op de handgeverfde kleur. Op de foto zie je hoe ik de schat koester. En de sfeer was er buitengewoon gezellig.

 Er werden workshops gegeven en de weergoden waren ook van de partij.

Vorig jaar, twee jaar na aankoop, nam ik mijn groene schat mee in de hoop iemand te vinden die het voor mij kon spinnen en je ziet hieronder dat dit gelukt is. Nu ligt het bolletje van 30 gram te wachten op inspiratie om verwerkt te worden. Het idee ontstond om ook eens mee te doen met het Ambachtelijk Weekend en zo ging ik te rade bij Janny van Wolboerderij Blij Bezuiden of dit kon.

Dit was geen probleem en zo ben ikzelf dit jaar van de partij! Vooral met mijn kaarten maar toch ook met een aantal gebreide sjaals. Het gaat door in het weekend van 18 en 19 augustus. Zelf heb nog een beetje beginnerskoorts en zal er dus alleen zijn op zaterdag 18 augustus om te proberen en als het meevalt ben ik er volgend jaar twee dagen. Er zijn dit jaar verschillende deelnemers en je kan er hier alles over lezen.

Gelukkig valt dit in onze verlofperiode want ik weet nu al dat ik de dagen ervoor toch ettelijke uurtjes zal wakker liggen. Ik heb ook vernomen van Janny dat er vanaf september terug spin- en breiavonden zijn en daar wil ik ook graag bij zijn. Het voelt alsof alles stilaan op zijn plaats valt.

Noro

Een tijdje later, terug bij Anita van De Breinaald, ontdekte ik Noro en nam drie bollen van de Silk Light mee.
Ik was volledig weg van de kleuren maar had nog geen ervaring met de draad. Het is wel een beetje een primitieve draad want je vindt er kleine stukjes houtsplinters in terug, en dikkere en dunnere gedeeltes, maar al bij al was het leuk om er mee te breien. Bovenaan links zie je de Sekku (paars) een heel dun draadje want er zit 420 meter op 50 gram, die wil ik gebruiken voor een lacesjaal en daarnaast de rode bol is sokkenwol, Silk Garden Sock Yarn, maar die kan ook nog altijd een andere bestemming krijgen.

Zo kwam ik op het idee om een gilet te maken (eigen ontwerp) en begon aan het rugpand, al vlug was de eerste bol opgebruikt en ik had geen tweede van hetzelfde kleur. Dus terug naar De Breinaald (een uurtje rijden vanaf hier). En toen vernam ik dat Anita ging stoppen met de winkel na 6 jaar, dus volgende maand is het afgelopen met mijn favoriete breiwolwinkel. Dezelfde kleur Noro was er niet meer dus na eventjes overwegen besloot ik dan maar om allemaal verschillende kleuren te gebruiken en zie hier het resultaat.

 In heel het stuk zitten 8 bollen Noro Silk Light.

 

Zo nam ik ook nog een paar strengen Araucania mee, maar deze heb ik nog niet verwerkt, vermoedelijk zullen het lacesjaals worden. De linkse streng is de Lonco Multy 402 meter op 100 gram en €12. De rechtse streng is de Ranco Multy en 344 meter op 100 gram en €12.

Voorlopig weten we dus nog wat te doen!

Louisa Harding

In december nam mijn moeder mij mee naar "de Breinaald" in Mere want ze had er mooie wol gezien in de etalage. En zoals jullie al weten is een breiwolwinkel voor mij wat een speelgoedwinkel is voor kinderen, onuitputtelijk interessant! De vrouw des huizes Anita vertelde ons dat ze een nieuwe draad had van Louisa Harding, de Simonetta. Ik was direct verkocht door de kleuren en het gouden draadje dat er in meeliep. Dus ik nam samen met nog een bol Mulberry drie bollen mee en voelde me de koning te rijk. De wol kost €11 per bol.

Ik had het idee in mijn hoofd om hiermee een driehoekssjaal te maken. Ik begon met een klein vierkant en dan telkens groter en zoals je kunt zien op de foto is dit het resultaat (zoals steeds, eigen ontwerp). En het was ook heel aangenaam om mee te breien.

Ik was zo enthousiast over de Simonetta dat ik op internet alles ben gaan opzoeken over Louisa Harding. Het verwonderde me wel dat er vooral in België en ook in Nederland zo goed als geen verkooppunten zijn van haar wol. En voor webwinkels moet je in Groot-Brittanië of de Verenigde Staten zijn. Dus bij een volgend bezoekje aan de Breinaald bracht ik een paar strengen Grace Hand Beaded mee en Grace Hand Dyed, alsook twee prachtige boeken met modellen, weliswaar Engelstalige uitleg.

Nog geen idee wat ik ermee ga doen, eerst wachten we tot er inspiratie komt alvorens ik aan iets nieuw begin, en er liggen nog heel veel andere dingen te wachten op een bestemming.

Maar het verhaal bij Anita is hiermee pas gestart en heeft nog heel veel in petto. Dus wordt vervolgd!

Een nieuwe wereld

Een jaar geleden vroeg mijn moeder: "Waarom brei je geen sjaal? Het is volop mode!". Na lang aarzelen ging ik zoeken in mijn nog hele grote voorraad wol van jaren terug. Ik had namelijk meer dan 10 jaar niets gebreid, nu achteraf beschouwd onbegrijpelijk. Ik was heel vlug terug aan de slag, maar het duurde nog tot nieuwjaar voordat ik ook ging surfen op het internet naar webwinkels en breiblogs. Ik kreeg het gevoel dat ik jaren op een andere planeet had geleefd. Vroeger was je een uitzondering als je breide of haakte, maar ineens bleek je nu de uitzondering als je het niet deed.

Ik leer nu allerlei nieuwigheden kennen. Kunstbreiwerk en ajour zijn mij niet onbekend, integendeel. Maar wat ik prachtig vind zijn de Estlandse lace sjaals. Zo kwam ik een tijd terug uit op twee boeken die mij interesseerden, en naar goede gewoonte ging ik naar Hulst naar de boekhandel om ze te bestellen, maar dit was niet mogelijk. Dan maar zoekwerk verricht op het internet en zo kwam ik in de webwinkel van De Afstap in Amsterdam terecht. Daar loop je op je scherm verloren in de boeken over breien, om nog maar te zwijgen over een bezoekje aan de winkel zelf. Hopelijk komt dit laatste ooit uit. Slechts 5% van de boeken zijn Nederlandstalig, het grootste deel is Engelstalig. En zo bestelde ik twee boeken die misschien wat hooggegrepen leken maar de verwachting was groot.

Het eerste boek is van Nancy Bush, Knitted Lace of Estonia inclusief een cd-rom met instructies.

Het tweede boek is zo prachtig dat het een verzamelwerk op zich is. The Haapsalu Scarf van Siiri Reimann en Aime Edasi. Deze laatste kreeg ik cadeau van mijn echtgenoot, ik zal er hem nog vele jaren dankbaar voor zijn. Het boek is in het Engels en Estlands. De dames van De Afstap deden er ook een papier met vertalingen bij van de Engelstalige breitermen naar het Nederlands, waarvoor dank.

De verzendingskosten naar Nederland bedragen €6.75, naar België echter €19.50 en als dan de grens met Nederland je achtertuin is vind ik dit zuur geld. Maar Janny van Wolboerderij Blij Bezuiden stelde voor dat de boeken naar haar verstuurd werden. En dit werd dan het begin van een nieuw avontuur, waarover ik de volgende keer vertel.