Mijn lievelingskaarten

Sjaals van zelfgeverfde wol.

Als je wol verft moet je er daarna ook mee aan de slag kunnen natuurlijk. Deze sjaal is geverfd in verschillende groentinten en gebreid met 2 bollen Kidsilk van Austermann, welke ik nog steeds prijs/kwaliteit het interessants vind. (€5.65 voor een bol van 25 gram en 225 meter looplengte).

Kidsilk is heel fragiel om zelf te verven, je moet er heel voorzichtig mee omgaan, maar het is veel gemakkelijker om daarna terug gewoon op een bol te krijgen. De blauw-paarse sjaal (hieronder) is gebreid met zelfgeverfde Mohair Luxe van Lang. (€8.50 voor een bol van 25 gram en 175 meter looplengte).

In beide sjaals heb ik ook Miyukikralen verwerkt die ik heb besteld bij CreaDream.

De groen-geel-oranje-bruine sjaal (hieronder) in Kidsilk van Austermann bevat 3 bollen van 25 gram en hier heb ik de herfstkleuren in verwerkt. Het patroon komt uit het boek Knitted Lace of Estonia van Nancy Bush en noemt Madli's Shawl. Hij bevat een aparte boord en heel veel Nupps. Bij het boek hoort ook een cd-rom welke ik met veel plezier heb beluisterd en bekeken.

Ondertussen kriebelt het weeral om terug wol te verven, maar de tijd om alles te verwerken is steeds moeilijker te vinden. Spijtig! Want kleuren spelen toch steeds een belangrijke rol in mijn leven.

Wol Verven

Toen ik in het najaar de Nederlandse breiblogs las, was het opvallend dat ze heel dikwijls zelf hun wol verfden. Als kleurenfreak was mijn interesse en nieuwsgierigheid gewekt. Dus eventjes een paar winkels gebeld hier in België of ze wolverf hadden, maar zoals ik al dikwijls gezegd en gedacht heb, ik woon weliswaar aan de grens met Nederland, maar op creatief vlak ben ik toch in het verkeerde land, want hier konden ze me echt niet mee helpen.

Ondertussen had ik ook gemaild met een paar blogsters die hun wol verven om een beetje uitleg hoe het in zijn werk gaat. Maar de ene verwees me gewoon naar de andere en dus moest ik het zelf maar uitzoeken. Een beetje hulp kreeg ik door een paar video's te bekijken op het internet.

Na nog wat zoekwerk vond ik dat Janny van de Wolboerderij Blij Bezuiden de verf had van Ashford. Ik kocht bij haar de drie basiskleuren en kreeg voldoende uitleg om er aan te beginnen.

Dit is het resultaat van mijn eerste twee strengen sokkengaren van 100 gram en 400 meter looplengte.Wat nog het meeste werk hieraan was is de strengen na het verven ontrafelen en terug op een bol krijgen.

Tussendoor heb ik eerst nog een aantal bollen kidsilk geverfd en die zijn reeds verwerkt in sjaals die ik wil laten zien in de volgende blogpost.

De foto hieronder is een lacedraad van Drops van 100 gram merinowol en 800 meter looplengte. Ik ben deze momenteel aan het verwerken in een sjaal met Estlands patroon en ongeveer 600 kralen ipv Nupps.

Ondertussen heb ik ook de verf ontdekt van Landscapes die je kan bestellen bij Trudi van Borduuratelier Zaturn. Je kan bij haar inschrijven voor de verfclub en leest er alles over op haar blog. Ik ben tevreden van allebei de merken, alleen heeft Landscapes veel meer kleuren ter beschikking.

  

Ik hoop nog heel veel te kunnen verven, alleen ontbreekt er spijtig genoeg tijd om het dan ook allemaal te verwerken. Maar de passie is in ieder geval alleen maar groter aan het worden.

Glasmozaïeken

Een vijftiental jaren geleden kwamen we in Antwerpen in een winkel terecht waar ze vooral tiffanylampen hadden en dit was weer een nieuwe kleurimpuls voor mij! We kochten zo'n lamp maar wisten toen niet dat deze gemaakt was in de lage loonlanden. En altijd op zoek naar meer kleur en liefst ook nog heel intens ontstond bij mijn echtgenoot Ben en mezelf de wens om dit aan te leren. We wilden namelijk zelf een aantal ontwerpen maken van glasramen voor in ons huis. In het jaar 2000 volgden we beiden een cursus in Deurne in de Tiffanyshop van een drietal avonden, genoeg om de techniek te leren en creativiteit hadden we zelf genoeg. Hieronder het eerste glasraam in onze keuken, een ontwerp van Ben. Afmeting 40cm op 60cm.

Later volgde dan het eerste voor in de living van de Cap Blanz Nez, ons geliefde vakantieoord, op de foto hieronder.

 

Het pronkstuk in onze living is de klok ook gemaakt door Ben en met 6 spaarlampen erin.

Maar het gevolg was dat we heel veel stukjes glas overhadden en ik kon die niet weggooien. Zo kwam ik op het idee om glasmozaïken te maken. Je hebt een stevige plank nodig die ik eerst voorzag van een grondlaag primer. Dan een potloodtekening en je kan beginnen passen en puzzelen met een glassnijder en mozaïeklijm bij de hand en eventueel ook wat pleisters want een kwetsuurtje hoort er bij.

 

Hier ben ik bezig aan de mozaïek voor mijn moeder met zonnebloemen.

Nog altijd een van de mooiste!

 

Op mijn hobbykamertje hangt de mozaïek die je hieronder ziet. Afmetingen ongeveer 120 cm op 35 cm. 

En die zie ik nog altijd het liefst omwille van de oranje kleuren.

 

De laatste van een haan ben ik met veel moed drie jaar geleden aan begonnen en is pas afgeraakt dit jaar in juni. In augustus hebben Ben en Emily dan de finishing touch toegepast, het voegen. In Antwerpen in de Balans een klein winkeltje waar ze alle verfbenodigdheden hebben kochten wij pigmenten in poedervorm die ik kon toevoegen aan het voegsel, want ook dat wou ik in kleur hebben. De volgende zal nog eventjes moeten wachten bij gebrek aan heel veel tijd!

Waar we ook nog elke dag opnieuw van genieten is de lamp die Ben zelf heeft ontworpen en gemaakt, eigenlijk is alles wat je hier ziet eigen ontwerpen, iets namaken interesseert ons absoluut niet.

 

En tot slot ook nog een foto van de zelfgemaakte buitenverlichting.

Er hangen er vijf maar geen enkele is gelijk. En ze trotseren weer en stormwind!

Soyeuse

Een kort blogpostje deze keer met een simpele sjaal. We zijn al vier dagen in verlof maar ook vier dagen ziek! Dit is de Soyeuse van La Droguerie maar wordt niet meer gemaakt. Dus heb ik nog een streng gekocht van 160 gram omdat dit zo zacht aanvoelde en er ging ook wat van de prijs af natuurlijk. De samenstelling: 50% babyalpaca en 50% zijde.

Dit was boterzacht om mee te breien, en het ging goed vooruit. Het is eens wat anders dan het Lacebreien met hele dunne draadjes. Ik heb er nog een overschotje van de Voilette (van vorige blogpost) in verwerkt, en een beetje Plumette en de goudkleurige draad is de Cotton Viscose van Drops. Afgewerkt met paarse bontbolletjes van Katia.

En nu hopelijk snel terug herstellen!

Glitter

Al maanden stond een bezoekje aan Julija's shop in Antwerpen op mijn verlanglijstje. Heel veel stofjes voor kinderkleding, maar toch ook een afdeling van breiwol. Vooral la Droguerie is vertegenwoordigd. Wat ik super vond is dat je van de Plumette (kidmohair, en 1000 meter op 100 gram) het aantal gram dat je wil, zelf kan kiezen, en dat ze het op een bol opwinden voor jou. Leuk als je een combinatie van kleuren wil maken in één werkstuk.

Maar toen zag ik tubes staan met wat glitter erin verwerkt. Het is de Voilette: samenstelling 2/3 Mohair super-fin, en 1/3 PA+CU+PE (wat dit laatste ook moge betekenen?).

Vanaf het eerste moment dat ik hiermee begon te breien was ik volledig verkocht! De tubes bevatten 35 gram engelendraad (voor mij toch, haha) en 300 meter. Voor de sjaal op de foto's heb ik 60 gram gebruikt. Als je klikt op de link van "Voilette" kun je de beschikbare kleuren zien.

Ik heb er tevens Miyuki kralen in verwerkt van Crea-dream.

De laatste foto hieronder is de allernieuwste kleur die nog niet op de site is terug te vinden. Maar hier gaan we zeker en vast weer een prachtige sjaal uit breien.

Momenteel ben ik volledig in de ban geraakt van zelf wol en zijde verven. Maar dat is voor een andere keer. Dames, geniet van het haken en breien!

Mijn 'groen'

In juli verscheen onderstaande foto op mijn Facebook nieuwsoverzicht. "Ohhh! Die kleuren!", dacht ik direct, en ik mailde naar Liesbeth van Stilling om te vragen wat dit was. Het was de handgeverfde mohair van Iboy die juist was binnengekomen in de winkel en na amper 2 weken is alles hiervan uitverkocht, vertelde ze me. Dus ik bestelde de tweede streng groen op de onderste rij. 600 meter op 100 gram zou juist genoeg zijn voor een sjaal.

Liefst van al had ik persoonlijk naar de winkel van Liesbeth geweest maar die bevindt zich in het noorden van Nederland. Als je klikt op deze link kun je een leuke rondwandeling maken in haar winkel.

Tevens was het een uitdaging om eindelijk een patroon te zoeken in het boek The Haapsalu Scarf. Wat me tot hiertoe altijd tegenhield was de taal. Breitermen in het Engels zijn mij nu niet bepaald eigen. Maar zoals jullie zien is het gelukt.

Ik heb de sjaal dan nog afgehaakt en er Miyuki kraaltjes in verwerkt die ik had aangekocht bij Crea-dream.

Het blocken blijft een beetje een lastig werkje maar het moet natuurlijk wel gebeuren om een mooier effect te krijgen.

Het patroon heet "Leaf Pattern". Mooi hé?